12-07-07

kippevel

bij het verhaal van Tille in Koppen vanavond, een vlinderkindje dat maar een 200tal dagen geleefd heeft. Had een huidziekte, kreeg bij de minste aanraking wondjes.

Doet me altijd iets, zo'n kleine wezentjes...

Vandaag stond er in het magazijn bij ons een lijkkist bij de HUM. 't Was een kleintje, helemaal wit.

En ik stond weer met mijn voeten aan de grond

genageld

en beschaamd

om zoveel banaliteit waar we ons soms druk over maken

21:54 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

12-06-07

room with a view...

maar 't is geen schoon zicht voor 't moment! Alles wat maar kan overhoop staat doet dat ook. Het is een publiek geheim dat er voor de orde chaos heerst. Ten huize Piranake zijn er nu dus ook een paar bommen gesneuveld...

Het is Tijd voor de Inbreng van Nieuwe Dozen. Er komt een beestje bij. Plaats maken dus. En ge komt wat tegen zo onderweg! Wat ne mens allemaal tegenkomt en in kasten en schuiven wegmoffelt...!

Stukjes heden en verleden duiken te pas en te onpas op en verdwijnen richting vuilbak of Memory Lane.

'k Denk dat ik me meer richting vuilbak moet gaan begeven, but somehow it's not easy...

 

PS: iemand tv kopen? 't Is een Philips Matchline, breedbeeld

23:15 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-06-07

en dan toch

na bijna anderhalf jaar komt een klein vogelke mij vertellen: ik had gelijk!! Wat mijn gevoelens me zeiden en wat ik diep vanbinnen voelde, maar hij steeds weer bleef ontkennen: het is waar!!

Ergens doet het pijn, maar anderzijds weet ik nu ook: durf te vertrouwen op je gevoel want je hebt gelijk!!

En dat brengt me wat dichter bij vetrouwen. Somehow i lost it. Misschien vind ik hier en daar nog een paar sprokkeltjes terug...

Nu kan ik verder, laat de dozen maar komen ;-)

01:01 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-05-07

time out

time out

23:33 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-05-07

moe maar voldaan

zoals dat heet ;-)

Het zijn drukke dagen geweest ten huize Piranake. Dag van de Arbeid noemen ze dat dan, maar ik ben blij dat we dat dagje hadden. En het is droog gebleven, wiehie!

De tuin mag er zijn, al zeg ik het zelf. Veel werk, maar het ziet er goed uit! Eerst muren afspuiten met hoge druk, inspuiten met anti-mosding, weekje wachten, retoucheren waar cement wat was weggevallen op de muur, ijzer in de muur natuurlijk eerst behandelen met antiroest, zodat die ijzers niet meer zullen uitzetten en de cement opnieuw zou krakken, grondlaag leggen voor poreuze muren, en dan het kleurtje erop zetten: Levis Colores Del Mundo, Kenia Pure. Met de planten op het terras, en alles beetje mooi opgeruimd voel ik me net ergens in het buitenland. (zal eens zien om hier een paar fotokes te zetten)

Nu had ik graag nog een paar daagjes erbij gehad om binnen op te ruimen en te kuisen en is naar de Ikea te gaan en kleren te shoppen voor de aankomende 4 trouwfeesten ;-D

Need congé payé!

Of gewoon meer thuis zijn... ;-)

 

21:44 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-04-07

neen he!

Het zou eigenlijk wel eens nodig zijn, het is al lang zo droog, de tuin snakt naar een beetje water, "en dit voor dfe tijd van het jaar"...

Maar laat ze er alstublieft nog een paar dagen mee wachten. Nu effe niet. Het is al meer dan een maand droog, die paar dagen gaan het nu ook weer niet doen he. Nog een weekje. Of 2. Dan mag het regenen.

MAAR NIET DIT WEEKEND, WANNEER WIJ JUIST DE MUREN BUITEN GAAN BEHANDELEN EN VERVEN!!!!!!!

09:26 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-04-07

ettiquette

trouwHet worden drukke dagen in het veld van de burgerlijke stand en afdeling feestelijkheden ten huize Piranake. De maand mei staat zo goed als volgeboekt. Deze week nog een uitnodiging gekregen voor de receptie van een meisje van mijn oude klas. Ik kijk er echt wel naar uit, al die romantische toestanden, mooie kleedjes en zo. Er zal hier en daar wel een traantje weggepinkt worden bij bibi.

Maar nu vraag ik mij af... als er op de enveloppe van de uitnodiging enkel mijn naam staat, en een kaartje dat ik ben uitgenodigd op de receptie, is dat dan alleen voor mij, of wordt de partner altijd meegerekend? Ik durf het zo niet goed vragen en wil ook niet insisteren of zo. Wat doet ne normale mens in zo'n geval?

 

09:11 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-04-07

waar is de tijd?

mik_mak_mon-05Net een stukje teruggezien op tv van een goeie ouwe: Mik, Mak en Mon. Het was een kinderserie in '86 geloof ik. Ik leerde net lezen en schrijven, praten kon ik toen al vree goed! Hoe dikwijls hebben wij die mannekes op school niet nagedaan! Hilarisch was het!

Een 10-tal jaren later ben ik zelfs nog even uitgeweest met de zoon van Mon, de melkboer! Vergane glorie ;-) Maar het tovert toch nog eens een glimlach op het gezicht!

De Sorkels, met Toeter, en Vrouwtje Theelepel, Boes Boes... De Freggles daar ben ik nog altijd bang van (lacht ni!). Maar Kalimero, die was zoooo schattig, net als Seabert, ook al is die klein... ;-D

Dit is leuk!!

 

 

22:34 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

gedegouteerd

gisteren filmpje in mijn meelbox gekregen:

omwille van de gevoelige aard van het beestje zal ik het hier niet weergeven. Mensen met een sterke maag mogen altijd een request uitvoeren via mail...

Man spreekt pers toe, vraagt om begrip en respect en zo voor hem en zijn naasten, geeft papieren aan iemand en vraagt of hij dat in orde wil brengen. Het zindert wat onder de menigte. De man vraagt om rustig te blijven, zodat er geen ongelukken gebeuren

en dan schiet hij zichzelf een kogel door de schedel, via zijn mond!

En dat is allemaal gefilmd en gaat nu de wereld rond...

En dat vraag ik mij af: waar zijn we in godsnaam mee bezig?

Zijn we zo belust op sensatie (want geeft nu toe, het trekt inderdaad aan om te zien, net als bij operaties op tv, het is yak en je wil wegkijken, maar iets in jezelf 'dwingt' je om te blijven kijken), en waar zijn de grenzen?

Zo heb ik ook mijn vragen bij sommige nieuwsbeelden. Is het echt nodig om de lijken van een of andere burgeroorlog op tv te laten zien? En waarom worden in het westen dan wel altijd dode lichamen afgeschermd, maar als het om Afrika of andere minder westelijke landen gaat, slaan ze je de lijken als het ware om de oren...

08:38 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-07

Haaaa ;-D

Piranake heeft de bollen ontdekt. Niet van die gekleurde, of hoe ze er ook uitzien die je meestal ergens clandestien kan verkrijgen. Nee zenne, the real stuff, van de man in de witte jas (vroeger toch, waar is de nostalgie...) van de apotheker: VITAMINES met caffeïne ;-D

Heb een ganse dag doorgebracht zonder me een ellendige oude vieze vod te voelen, en ik heb er nog iets aan gehad ook! 't Zijn wel vieze dingen, smaken verschrikkellijk, maar ik kon het gebruiken denk ik, 100% van de dagelijkse aanbevolen hoeveelheid vitamine C, guarine of zo en nog zo van die deugddoende dingen, en we kunnen er precies weer een beetje tegen. Elke dag een beetje meer. Want er liggen belangrijke dagen in het verschiet die ik voor geen geld ter wereld zou willen missen...

21:14 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-04-07

update

De resultaten van het onderzoek zijn binnen: geen kroep, geen valse kroep, maar stafilococus aureus. Een soort bacterie die vaak in ziekenhuizen voorkomt. Blijkbaar zijn die beestjes tegen de meeste medicijnen resistent, nu heb ik nieuwe antibiotica gekregen, moet die gedurende 10 dagen nemen, 4 per dag. Voel me net een chemiefabriek. Hopelijk slaat het deze keer aan...

11:49 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-04-07

verliefd

Ik ben verliefd. En geen klein beetje. Elke keer ik er voorbijkom slaat mijn hart een beetje over. Je kan er eigenlijk niet naastkijken. Als ik van mijn werk kom, zie ik het elke dag. Net als je van de A12 komt, afrit Meise-Wolvertem, als je aan de lichten staat aan te schuiven, aan de linkerkant, tegen de muur: een grote affiche op de winkel van Dianna David van het mooiste kleedje... Zwart, met een kraagje in de hals en een decolleté. Ik heb geprobeerd een foto te vinden om hier achter te laten maar de site (http://www.diannadavid.com/vers2.html) staat het niet toe.

Wat zou ik het zo graag eens passen en me een prinses wanen in het mooiste sprookje...

Ziek zijn heeft zo zijn voordelen, op de weegschaal (al zo'n 9 kilo kwijt ;-) ), en in mijn dromen ;-D

14:41 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-04-07

en weer naar de dokter, ole ole...!

Het gaat niet beter, cortisone haalt ook niet veel uit. Dokter heeft een poging gedaan bloed te nemen (wat bij mij meestal niet lukt ;-s 'k Heb de bloedvaten van een oud bezeke zegt ze, ge vindt ze wel ma nekeer dat ge d'erin zit is't bloed weg...). Ze denkt dat ik kroep heb, en als het dat niet is, valse kroep...

Ik dacht dat dat een kinderziekte was, maar iemand heeft mij ooit eens gezegd dat ge moet openstaan voor het kind in uzelf.

Toch voel ik me belabberd en doet het allemaal wel vree zeer. Nu moet ik 2 keer per dag aan zo'n bakske puffen (oh boy! :-s ) en weer aan de antibiotica. Hopelijk haalt het nu wel iets uit, 'k begin het serieus beu te worden! Dat binnenzitten is echt ni aan mij besteed... Heb weer een briefke bijgekregen, tot de 15e.

Rotzakken...!

21:56 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

tot groot jolijt van mijn omgeving...

heeft mijn stem het begeven. Buiten een paar piep-en krasgeluiden komt er enkel geforceerd gefluister uit.

Bummer ²!

17:27 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-04-07

en we zitten nog steeds thuis

maar hebben ons al naar buiten kunnen verplaatsen, Sissi-gewijs met dekentje, jas en sjaal in de zon. Anderhalf uurtje gelezen, en 2 keer in slaap gevallen. Maar de frisse lucht en zonnevitaminen hebben deugd gedaan...

Straks nog een zonnebadje, want ik heb gehoord dat het morgen weer gedaan zal zijn.

Ik had gedacht heel wat te kunnen doen die dagen dat de dokter me thuis had gezet: kuisen, opruimen, tuin op orde brengen, gras afdoen, voetpad eens schrobben met javel,... maar niets blijkt minder waar. Bij de minste inspanning ben ik uitgeput en val ik als een blok in slaap. Ik moet vreselijk hoesten en voel me als een vieze, tot de draad versleten schoteldoek die in een hoekje hoopt dat ze haar niet te lang meer zullen doen afzien.

Het heeft een paar dagen geduurd, maar ik heb er mij bij neergeled. Normaal kan ik niet stilzitten, ben ik constant bezig en is in de zetel zitten en tv kijken iets waar ik me serieus schuldig over kan voelen.

Het valt me onmiddellijk op hoe rap je geïsoleerd raakt van de buitenwereld. Die draait maar verder.

En ik leg me er nog even bij neer

14:41 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-04-07

bummer!

van die plannen komt dus niet veel in huis. Ben donderdag ziek naar huis gegaan, paar dagen tussen zetel en bed gependeld, dokter een paar keer gezien want medicijnen hielpen niet, 3 dagen rond de 39 graden koorts gehangen (normaal zit ik rond de 35). Uiteindelijk begint cortisone zijn werk te doen. De boosdoener? Een luchtpijpontsteking... Heb sinds donderdag geen sigaret meer aangeraakt en hoop dat nu zo te houden ook! Als mijn grootvader met zijn longkanker maar half heeft gevoeld van wat ik heb gevoeld in die paar dagen, dan hoop ik dat ik er vanaf nu met mijn pollekes kan afblijven...

En net nu is het mooi weer, ik wil naar buiten, in de zon! Ik kan wel niet veel doen, maar gewoon de zonnestralen voelen zou al zo zalig zijn!

Bummer!

11:46 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

29-03-07

wie bij de hond slaapt...

krijgt zijn vlooien zeker? Ik dacht dat ik eraan zou ontsnappen maar ventje zijn ziektebeestjes hebben mij toch gevonden. Stekende hoest in de longen, zeer in rug, schouders en... gans mijn lichaam eigenlijk.

Al kunnen het ook naweeën zijn van 3 voorbije dagen Disneyland ;-) 'k Sta onder de blauwe plekken en mijn keel voelde wat rauw aan van de space mountain, Aerosmith Rock 'n Rollercoaster, Buzz Lightyear karrekes en Red Carpet Party met gratis champagne ;-)

Beetje rust en slapen zou wel eens deugd doen. Al ziet dat er dit weekend ook niet naar uit...

Life is what happens when you're bussy making other plans ;-)

08:52 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-03-07

en daar was die dan, de spiegel...

"Everything that irritates us about others can lead us to an understanding of ourselves." - Carl Jung

13:26 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-03-07

changement

ik heb niet altijd veel te vertellen, soms is er eens iets interessants bij, meestal is dat eens wat minder. Er zijn weken dat mijn schrijfsels dode letter blijven en hier een tijdlang niets nieuws bijkomt. Dat gebeurt he, niet elke dag is een groot avontuur, meestal kabbelen we gewoon verder en is er niet veel te vertellen. Toch niets interessants. Buiten wat ik 's middags heb gegeten, welke ambetanterikken ik nu weer moest trotseren op het werk of op de baan, ergernissen omtrent 'de mens' en andere schepsels... Maar veel soeps stelt dat niet altijd voor. Of ik kom mijn hart eens luchten over 't een en 't ander. En dan begint het moeilijk te worden. Want er zijn mensen die weten wie en wat er achter mij schuilt. De laatste maanden heb ik gevoeld dat het me tegenhoudt om hier vanalles te komen vertellen. Het snoert de inspiratie de mond en banaliseert. Anonimiteit is een sluier die de persoonlijkheid voedt...

Het is gek dat we, als het op onszelf aankomt, bepaalde doosjes gesloten willen houden voor de mensen die ons kennen. Toch heb je ergens de behoefte om erover te schrijven.

Misschien dat ik dus eens andere oorden ga opzoeken. Ik zal hier niet helemaal verdwijnen, ik blijf trouw aan mijn lieve bezoekers die hier regelmatig een woordje achterlaten (waarvoor dank trouwens, het is altijd aangenaam en hartverwarmend om een leuke commentaar te krijgen!). En wie weet, als je me echt kent kom je me misschien elders nog eens tegen. Beetje meer gesluierd, maar toch meer mezelf...

09:13 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-03-07

frustro

er zouden dringend een paar uren per dag moeten bijgemaakt worden. Kan onze lieve heer daar niet ergens iets tussenprutsen?

Ik heb het gevoel alsof ik steeds van her naar der naartoehol en het leven van 10 tegelijk aan het vullen ben.

Een beetje rust, pijs en vree zou zo welkom zijn...

Die kabouterkes ben ik nog altijd niet tegengekomen, en James heeft zich nog niet aangemeld ;-s

Soms vraag ik mij af, waar zijn we toch mee bezig...?

10:14 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-02-07

and there it was...

Het was avond. Ik kwam thuis na een vermoeiende werkdag die gepaard was gegaan met gesnotter, hoofdpijn en een gevoel een vlokje te zijn in zo'n sneeuwbolding met water, dat alles dooreenhaald wanneer je ermee schudt. Als in een waas had ik de dag doorgebracht. Het pilletje dat ik op het werk nog had genomen voor ik naar huis reed, begon net wat te werken. Ik keek ernaar uit een avond in de zetel door te brengen, rustig onder mijn fleece dekentje, de beestjes bij mij, haardvuurtje aan en Ephram en collega's van Everwood en de Frank van Thuis aan mijn zij. Het beloofde een mooie avond te worden.

Nog even de brievenbus openmaken voor ik de deur van de dag achter me zou sluiten en me te laten omarmen door de 4 muren van mijn baarmoederlijke thuis. Al meer dan een week had ik nauwelijks post ontvangen, dus ik was van plan met een half open oog de gebruikelijke reclame onmiddellijk in de papierdoos te gooien, toen ik bedacht dat het dinsdag was, dus Flairdag. Hm, de avond zag er indien mogelijk nog hersenlozer gezelliger uit...

Toen merkte ik de witte enveloppe op tussen de andere papieren in de brievenbus. Hij zag er vrij belangrijk uit. Zo'n vaal-witte, met zwarte letters in de linkerbovenhoek. Het zag er vrij officieel en federaal uit. Het was... inderdaad, een brief van de bellastingen!

Een gemengd gevoel maakte zich van mij meester. Zou het...?

Ik nam de brief mee naar binnen, legde hem even op de keukentafel. De hond liet verstaan dat ze dringend naar buiten moest. Maar in mijn rechterooghoek bleef de brief me indringend aankijken. Ook ik moest plassen. Mijn blaas had zich onderweg al meester gemaakt van mijn lichaam. Ik probeer al een tijdje meer water te drinken. Naar het schijnt is dat gezond, maakt het de huid schoner en zou het wel helpen om een paar kilotjes het lichaam en de wereld uit te helpen.

Maar de brief lag daar op het aanrecht en lonkte. Met aarzelende vingers deed ik een keukenlade open. Ik twijfelde. Zou het een oplossing bieden? Het zilverkleurige lemmet lachte me toe. (Als zo'n levenloos ding al enigzins in staat is om een soort lach te vertonen. Maar tussen al de andere voorwerpen die zich zoal in de lade bevonden leek het me wel het beste middel, dus srpong het er in mijn ogen wel even tussenuit. Zoals je dat soms ziet in tekenfilms, maar ik had geen lichtstraal die het ding mijn ogen deed verblinden en het uitroepteken boven mijn hoofd bleef uit.)

Mijn nieuwsgierigheid werd dringender. Ik nam het mes uit de lade en sneed de enveloppe open. Er zaten 3 papieren in, heel wat cijfers en bedragen waar ik niet direct aan uitgeraakte. Maar daar stond het dan, het belangrijkste van heel de brief:

'Dit bedrag zal tegen het einde van de maand april op uw rekening gestort worden: € x.xxx'. Al de rest verbleekte. Het was niety balngrijk meer. De woorden 'bedrag', 'uw rekening' en 'gestort worden' waren voldoende.

Het was een mooi bedrag dat achter het euro-teken gedrukt stond. Niet een waw-zoveel-geld-ik-heb-de-lotto-gewonnen-en-ik-ga-weetikveelwat-allemaal-doen-met-dat-geld-zwembad-villa-villainhetbuitenland-domotica-reizen-eiland-zon-zee-boot-nee,jacht-Nice-Bahama's-... bedrag, maar wel een mooi plusje op mijn rekening.

En mijn avond zag er als het ware nog mooier uit.

Dat verdiende een spaghetti, een sigaretje, en een grijns van hier tot in Tokyo ;-)

En voor de zwartkijkers onder jullie, ja ik weet dat het beter is om geld te moeten aan de belastingen dan ervan te krijgen, dat dit eigenlijk mijn geld is dat ik een paar jaar geleden teveel betaald heb en de staat daar al mooi van geprofiteerd heeft en interesten op gewonnen heeft die eigenlijk mij toehoren.

Maar daar heb ik nu even geen zin in.

Ik krijg een extratje op mijn rekening, de staat zorgt wel voor mij als ik iets nodig heb, als ik ziek ben, of zonder werk zit dan moet ik mijn huis niet verkopen en op straat gaan leven.

Geen commentaar! Laat me gewoon effe genieten... ;-)

09:17 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-02-07

algemene malaise

nergens zin in, overvallen door een algemeen pfoe-gevoel. Op automatische piloot, maar het toch zo niet kunnen opbrengen. Nochtans veel te doen, je kent dat wel, de gebruikelijke huishoudelijke taken die zich toch steeds maar weer herhalen, eten maken, opruimen, kuisen, wegzetten, uithalen, proper maken,... Staren, wegdromen over niets, lastig voor het minste. Een 'is dit nu later, is dit het nu'-gevoel, zonder enige zin in alternatieven.

Is dit een weerspiegeling van de x-generatie, een opborreling van winter(die we niet gehad hebben)moeheid, ...?

Francly my dear, I don't give a damn...

09:32 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-02-07

coup de foudre

Het was geen liefde op het eerste gezicht, dat kan ik je vertellen. Er zat een 'click' vast in mijn hoofd die me tegenhield ervoor open te staan. Ik had even tijd nodig om te wennen. Mijn westerese denken en manier van leven hield me tegen. Een heel nieuwe wereld ging voor me open, het was lang geleden dat ik dit nog had ervaren. Of me het alleszins herinnerde.

Zo'n warmte, gastvrijheid en charme... het deed eerlijk gezegd deugd! Ik zette me de eerste avond even langs de zijkant en genoot stilletjes van de opzwepende muziek, de zoete geur, een mengelmoes van vlees, gebak en appelsienen. En muntthee natuurlijk.

Ik was een beetje overweldigd, had het allemaal niet zo verwacht. Maar de volgende ochtend was ik al wat ontvankelijker. Zeker gezien het kader waar ik de nacht had doorgebracht, romantischer kan haast niet! Duizend en één nacht lijkt echt nog te bestaan. Het leek een droom. Zou het echt...?

En het was echt! Marrakech heeft m'n hart gestolen. Geen woorden omschrijven de schoonheid, warmte en charme van deze stad. Ik ben verloren, al een paar dagen nu, sinds ik terug ben. Kan maar moeilijk wennen aan onze westerse beschaving. Terug in de mallemolen van onze koele, afstandelijke consumptiemaatschappij, waar mensen wel communiceren via onzichtbare en grensoverschrijdende moderne middelen, maar helaas de naam van hun buurman nog niet kennen. Wanneer komen we nog eens op straat, en zeggen zomaar goeiedag tegen de mensen, ook al kennen we ze niet of hebben we niets van hen nodig? Bij wie ben je hier onvoorwaardelijk welkom en mag je niet gaan zonder een tas thee, of wat dan ook, zonder dat er iemand op zijn horloge zit te kijken of 'ergens dringend naartoe moet'?

Dat cultuurbad heeft me goed gedaan. Als ik een kat was, ik zou snorren en spinnen. Want ik heb gezien dat het anders kan...

 

'Inch Allah!', zei ze met een warme glimlach op het gezicht en ze voelde weer de zon op haar huid.

21:30 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-01-07

those days...

'k Heb weer iets leuks ontdekt: www.schoolbord.be, een site waar je oude klasgenoten kan terugvinden, wat ze nu zoal doen en al gedaan hebben. Je kan ook foto's toevoegen en -jammergenoeg tegen betaling- contact met hen opnemen!

Echt wel leuk om het nostalgie gevoel in je op te brengen. Ik ben alvast een paar bekende namen tegengekomen!

Ok, je wil misschien niet met iedereen contact opnemen, maar toch is het leuk elkaars verhaal eens te lezen, good or bad, in sommige gevallen ;-)

09:15 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-01-07

adam en eva

Het was er vrij donker, maar heel gezellig. Overal zacht gedempte lichten, lekker warm, wellness is Marokkaanse stijl. Een deugddoende afsluiter van een zware werkweek: brubbelbad, sauna en ander lekkers in de Thermae in Grimbergen (ja, nog is, we hadden de laatste keer een bon gekregen ;-) ).

Het eten was lekker, en niets is zaliger dan rondlopen in badjas op blote voeten in een lekker warme omgeving. De spanning verging als het ware in bubbels en zweete zich een weg naar buiten.

Rustig met ventje relaxen in het brobbelende water. Hmm... ontspannend! Tot...

om 21u het badpakkengedeelte ook toegankelijk werd voor 'de naakten'. Nu heb ik niets tegen verantwoord naakt hier en daar en af en toe. Voor mezelf heb ik echter een aantal grenzen aan mijn bestaan: niet iedereen wordt zomaar geconfronteerd met mijn evakostuum en ik heb geen zaken met dat van de gewone 'passant'. Als ik kies om in badpak rond te paraderen dan wil ik niet door andermans naaktheid opgedrongen worden. Ik moet geen pietjes en andere toestanden in mijn gezichtsveld geslingerd krijgen. Hoezeer je ook probeert ze af te wenden, je ogen vinden hun weg wel. Voor je het weet gaat het van een 'achteloze blik' naar staren en plaatsvervangende schaamte of verlangen. Versta me niet verkeerd, ik krijg niet ineens de intentie en inner compulsion om iemand zomaar ad hoc te bespringen, maar... het lijkt me wel iets hebben, zo kunnen genieten van de zachte aanraking van het water, de warmte van de sauna en het lichte zout op je huid. Vrij te kunnen bewegen, zonder schaamte, puur genieten, zonder je van iets maar iets aan te trekken. In het allerlaatste dan een stuk stof...

maar dan wel zonder andere blikken in de buurt

16:22 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-01-07

Update van Het Grote Gesprek

well doneEigenlijk ging het wel vrij vlot. Uit de opmerkingen die ik heb gekregen en de spontaan voorgestelde klasse- en loonsverhoging kan ik opmaken dat ze hier vrij happy zijn met mij. Ze hebben precies serieus wat moeten zoeken om negatieve punten te vinden want dat waren maar een paar kleine randopmerkingen die ik van mezelf al wist. Netto blijft er niet veel over van wat ik nu bijkrijg, maar persoonlijk voel ik het wel als een appreciatie en erkenning van mijn inbreng in het bedrijf.

Het Grote Gesprek dat ik voor mezelf had voorbereid en mijn hele redevoering heb ik dus niet moeten houden. Eigen lof stinkt, maar hier ben ik nu eens fier over ;-)

13:30 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-01-07

Het Grote Gesprek

gesprekOm de zoveel tijd komt het er al eens van. Deze keer heb ik er lang achter moeten vragen. We zijn nu al zo'n 10 maanden geangageerd. Ik heb veel bijgeleerd, de ene keer met al wat meer zin dan de andere. Soms met het nodige bloed, zweet en tranen. Af en toe gaat het hier en daar nog eens mis. Maar al bij al denk ik dat we redelijk goed naar mekaar toegegroeid zijn. Tijd dus voor een evaluatiegesprek. Ik ben wel wat zenuwachtig. Je gaat niet elke dag met je Grote Baas praten over je prestaties. En je vraagt niet elke dag om opslag.

Het zullen klamme handjes worden. En hopelijk een mooiere bankrekening...

13:58 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-12-06

Daydream

Ik ben moe. Mijn oogleden gaan de strijd aan met de zwaartekracht. De tijd van het jaar draagt zijn tol. Het is kalm op het werk. Niet qua werk, maar wat betreft de aanwezigheid van bevolking. Als er 1 kaderlid per afdeling is, is het veel. Bibi is ongeveer de enige die fulltime aanwezig is, dus kan me wel bezighouden...

Elk jaar opnieuw komt hetzelfde naar boven, ik hou niet van deze periode: het is donker, koud, triest, stil, net of er iets in de lucht hangt, maar veel stelt het ook nooit voor.

Januari is minstens even triest. Al het geld is op, de mensen komen niet meer buiten, kersttoestanden en lichtjes lijken dan wat passé en hangen betekenisloos aan de kanten van de straat.

Ik hunker naar verandering! Geef me de zoete geur van de natuur, energie en kracht van de zon, de warmte op mijn huid en het zalig tintelend gevoel van de lente...!

Het is nog even wachten op mijn 'iep' cadeautje. Nog een kleine 2 maanden en ik zoek de geneugten op van Marrakech. Kijk er al naar uit!

Nog even tanden bijten, binnen de gezelligheid opzoeken van het haardvuur, kaarsjes en een goede film. Mmmm, zalig in de zetel liggen en lekker niets doen (nog altijd op zoek naar die kabouterkes...!)

 

Lieve mens, ik wens je het allerbeste toe voor het komende jaar. Een kans om opnieuw te beginnen, die ene sprong te wagen, niet langer dromen, maar wakker worden en zien dat die droom dichter bij de werkelijkheid staat dan je dacht. Dat zalige gevoel van mooie kansen, verliefde gevoelens en open velden.

Dans alsof niemand je kan zien, zing alsof niemand je kan horen en leef zoals je nooit voor mogelijk hield...

 

 

 

 

14:03 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-12-06

De andere weg - the sequel

Een paar dagen geleden met een collega gebabbeld over 'de andere weg'. Zij woont een paar gemeentes naast de mijne. Allé, niet de mijne alsof ze van mij is, maar deze waar ik woon. En zij komt normaalgezien ook langs de weg die ik elke dag neem. Maar ze heeft 'de andere weg' ook ontdekt. Waardoor ze later kan vertrekken en niet zoveel later dan ik toekomt op het werk.

Ikke dus blij! Er was dus nog hoop (had buurman immers nog altijd niet in wakkere of levende toestand gezien)!

Collega gaf me dus een wegbeschrijving, en ikke zo slim om het deze keer te noteren. Het geheugen is immers een vergankelijk iets.

Ikke de volgende ochtend 'de andere weg' nog eens opgezocht.

Het liep weer effe mis. Ergens op een rond punt. Collega had verkeerde baan gezegd. Ma das niks hoor want ik kwam ook goed terecht.

Maar vandaag kwam ik nog beter terecht, een half uurtje, waar ik soms een goed uur overdoe. Flink e seg!

Toegekomen op het werk waren de late collega's en echter al voor mij: het was helemaal niet druk geweest op de autostrade! Dat is de laatste keer dat ik naar de verkeersinformatie op de radio luister!

Maar deselnietemin, niettegenstaande, heb ik toch eindelijk 'de andere andere (want toch niet exact die van buurman) weg' gevonden ;-)

14:35 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-12-06

allemaal beestjes

Ze zijn er weer. Ik dacht dat ze mij dit jaar wel zouden voorbijgaan, uit het oog is uit het hart. Ik moest ze eigenlijk ook niet zo direct, kan best wel zonder hen leven. Liever zelfs.

Niets is minder waar. Stil en meedogenloos hebben ze hun weg naar mijn lichaam gevonden, een knus nestje gevonden in mijn keel, mijn neus geblokkeerd en een rasp ergens daar tussenin geplaatst. Af en toe gaan ze eens op stap, via een ontladende niesbui.

Maar ik laat me niet doen! Mij zullen ze niet helemaal krijgen. Ik doe daar gewoon niet aan mee! Dat die beestjes hun nestje ergens anders maar gaan bouwen. In mijn lijf geen amoureuze coccoonsituaries van vreemde wezens! Ik verkaar de oorlog aan de bacteriën. De strijd zal hard zijn. Voor hen ;-)

Een beetje thuis zijn, paar daagskes overwinteren in de zetel met een paar dvdkes en tukjes... zou wel zalig zijn. Maar we zijn hard, en doen hier niet aan mee!

09:24 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |