07-09-05

Living in a cartboard box

Het inpakken is begonnen. Je staat er van te kijken hoeveel rommel en kleine prulletjes je zoal verzamelt. Cadeaus van mensen die je wel heel graag hebt, maar hun geschenken wat minder. En nog minder de moed om die dingen dan weg te gooien. Dus steek je ze maar in de doos, bij de rest. En zo blijft rommel van huis tot huis gaan, zonder ooit vele daglicht te zien.
Tijdens zo een opruim stuit je ook geregeld op emotionele cadeaus, herinneringen die je met een klap in tranen kunnen brengen. Gestorven vlinders, goede tijden slechte tijden, fotos met heel wat verhalen.
Ik zet mijn pakje herinneringen en emoties bij de rest van de dozen. Misschien vind ik wel een plekje ergens op zolder. Waar af en toe misschien een beetje zon door de dakpannen schijnt.

09:21 Gepost door Lieve Kleine Pirana | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

bij mijn verhuis en het uikuisen van mijn kasten (die tourwens nog vol rommel staan volgens mijn ma)
he ik tonnen oude herinnerignen weggesmeten...
ik had ze nog maar keek er al jaren niet meer naar...
ook pakken kaartjes, breiven en andere boodschappen van jaren, wierp ik in één beweging weg...
behalve foto's die bewaar ik altijd (nu ja meestal toch)

Gepost door: lord cms | 07-09-05

... Prullen smijt ik weg... maar aan herinneringen hou ik eeuwig vast, maken deel uit van de persoon die je bent, heb soms de behoefte om die herinneringen/foto's terug te zien

Gepost door: G | 07-09-05

toi toi Eén prul (hoe lelijk ook), één foto, één herinnering ... vertelt soms meer dan een urenlang gesprek. Sleur dus datgene mee waar jij je goed bij voelt! Toi toi in het nieuwe huisje!

Gepost door: BB | 09-09-05

De commentaren zijn gesloten.