10-09-05

This is it

Alles wat ik heb is gereduceerd tot kartonnen dozen, gestapeld over mijn hele appartement. Dat ik eigenlijk vanaf morgen het mijne niet meer kan noemen.
Dit wordt mijn laatste nachtje hier. Voelt wel raar. Sta eventjes op automatische piloot en wil er niet te veel over nadenken. Just jump. Binnen een uurtje of 6
Spannend... Kvoel me net een klein kind dat morgen op kamp vertrekt. Duizenden gedachten zwermen door men hoofd.
Khoop dat alles beetje rap op zen pootjes zal vallen. En dat mijn internetaanscluiting in het nieuwe huis niet te lang op zich zal laten wachten...
 
Kruip in men bedje, of wat er nog van overblijft. Niet helemaal mezelf. En 1 grote stresskip.
It's me again. And not yet the same

00:00 Gepost door Lieve Kleine Pirana | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

° Slaap ze :)
Als dat wil lukken, als stresskip..
(bij mij zou dat dus niet het geval zijn!)
x

Gepost door: pam | 10-09-05

take a parachute Is zoals parachute springen, een sprong in het onbekende, aan een duizelingwekkende snelheid naar beneden, je kunt wat sturen, maar er is geen echte vorm van controle, stress alom... en toch ergens diep vanbinnen kan je genieten, een ervaring meer in het leven, een stap verder in je evolutie, klaar voor de volgende sprong....

Het gaat je goed!!!!

Gepost door: G | 10-09-05

Allo nog niet uit uw bedje?

Gepost door: Péke | 23-09-05

dit is het automatisch antwoordapparaat denk dat de internetverbinding nog niet mee verhuisd is...

Gepost door: G | 24-09-05

De commentaren zijn gesloten.