05-10-05

Jaloers

Er zijn mensen die exact weten wat ze willen uit het leven. Ze hebben een toffe hobby, en als het even kan maken ze er nog hun beroep van ook. Ze zijn dynamisch en gebeten door een passie die hun leven begeestert alsof het een lieve lust is. Elke dag verloopt betekenisvol in de richting van een droom die elke cel in hun lichaam levend houdt.
Wel op zo een mensen ben ik zo af en toe eens jaloers. Ik hou wel van het leven, sta jezelf niet toe door bovenstaande woorden iets anders te denken. Maar ik denk dat ik van te veel aspecten van het leven hou om een duidelijke weg voor me te zien wat ik uit het leven wil halen en welke richting ik uit wil gaan. Ik ben nog even 25, heb 5 jaar gestudeerd maar ben in een job terechtgekomen, die ik weliswaar heel graag doe, maar waar toch af en toe een beetje toerkes zie rondlopen.Er zijn vele dingen die me aanspreken en die ik graag zou doen. Maar om de een of andere reden kom ik er nooit echt toe en ben ik nooit geheel overtuigd om die stap te zetten. Intussen zie ik mezelf ouder worden en begint vanalles me op te dringen. Ik begin te voelen dat het jeugdig enthousiasme van weleer om vanalles te ondernemen hoe langer hoe meer de kop wordt ingedrukt door maatschappelijke en sociale evoluties. Wordt een mens luier naarmate je ouder wordt? Geef je dingen op en verdwijnt de dynamiek?
 
Ik denk dat ik me eens op men gemak in de zetel ga zetten, licht muziekje op en glaasje wijn. Effe chillen en wat zaken op een rijtje zetten...

11:04 Gepost door Lieve Kleine Pirana | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

oud worden ik denk met naarmate dat een mens ouder wordt, ook voorzichtiger wordt en minder een snel een sprong in het onbekende durft te nemen

Gepost door: G | 06-10-05

gelijk hebt ge met het ouder worden verdwijnt inderdaad een stuk dynamiek, je zou zo graag nog vanalles doen, maar de energie!

Maar troost u : ge wordt ouder, maar eigenlijk zijt ge nog piepjong!

Gepost door: cdb | 11-10-05

De commentaren zijn gesloten.