25-10-05

kruiwagen

Ik hou wel van mijn werk. Het is een geroezemoes van culturen. Elke passagier is anders, elke vlucht een andere nationaliteit, andere manier van leven en reageren. Zalig.
Ik hou van van die mengelmoes.De taal, de accenten... Op den duur kunnen we van op voorhand al raden welke passagier van waar komt nog voor die aan onze gate of balie staat.
We beginnen steevast onze begroeting met "Goeiedag, bonjour, hello". Dit met als plan te weten te komen welke taal de passagier spreekt. Regelmatig krijgen we dan een franse repliek. Je doet dus vervolgens een ganse parlé in het frans. Soms weerkaatsen dan twijfelachtige ogen een groot vraagteken. "Excuse me, english please?"
Het is naruurlijk altijd heel vriendelijk dat die mensen proberen 'onze' taal te spreken (blijkbaar wordt nog steeds verondersteld dat er in België frans wordt gesproken). Soms levert ons dat heel wat dubbel werk op en kan dat soms wat lastig en tijdconsumerend zijn tijdens 'de piek'. Maar vaak ook levert een grappige toestanden op.
Vorige week zat ik op een check in naar weet-ik-veel-meer-waar. De meeste passagiers waren al ingecheckt dus het was vrij rustig. Komt daar een gezinnetje. Ze zijn van buitenlandse afkomst maar wonen blijkbaar al een tijdje in het land. In het vlaamse landsgedeelte zo te horen, al klinkt het niet zo duidelijk. Maar bon ze doen hun best en dat wordt geapprecieerd.
De man plaatst de bagage vriendelijk en gedwee op de band.Ik geef hen een goede plaats (haja want ik ben een lieve en zorg goed voor mijn passagiertjes), stuur de bagage op en vertel ze waar ze naartoe moeten.
De man kijkt een beetje verveeld rond, het lege bagagekarretje aan de hand. Weet precies niet goed waar het ding achter te laten. Hij wendt zich tot mij:"mevrouw waar zet ik die kruiwagen?"
Ik zeg "pardon?"
Mijn collega schiet in de lach en ik moet hevig op mijn tanden bijten om me in te houden.
"Waar kan ik die kruiwagen zetten?"
"Ah meneer, u mag dat achterlaten net voor u de politiecontrole doorgaat"
Meneer draait zich met een brede, fiere glimlach om, de kruiwagen aan de hand, die hij netjes gaat achterlaten op de voorziene plaats.Mijn collega ligt terwijl bijna onder haar balie van het lachen.
 
Maar daar heb ik nu sympathie voor zie, een vriendelijke goedbedoelende man die zijn best doet de taal te spreken van het land dat hem ontvangt en de gewoontes en geplogenheden respecteert.
Daar kunnen die mannen en vrouwen met een schoon blauw europese gemeenschapspaspoortje en bullebakhouding, die denken dat ze het zijn en meer mogen dan een ander een poepie aan ruiken!
 
 

22:46 Gepost door Lieve Kleine Pirana | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

respect Voor zo'n mensen doe ik mijn hoed af!!!! Die rapen iedere keer hun moed bijeen en doe hun best, goed wetend dat ze mssch niet altijd begrepen gn worden of op gelach onthaald gn worden... Wil bij deze geen afbreuk doen aan uw collega, want sommige situaties die zo ontstaan knn best grappig zijn...

Gepost door: G | 25-10-05

Hehe... De beste vind ik nog altijd van Molun (Chineesje): "tandspulding"... ze bedoelde beugel :o)

Gepost door: Magali | 25-10-05

respect Ik ken persoonlijk al heel wat bemanningsleden van vreemde nationaliteit, die ons ook proberen in het nederlands aan te spreken.
Dat verdient ook respect!!!

Gepost door: flyingdaniel | 27-10-05

De commentaren zijn gesloten.