17-12-05

Pf

Ik heb het gevoel dat het leven me wat aan mijn neus voorbijgaat. Ik ben aan het fietsen en ben de trappers kwijt. Wordt opgeslorpt door stomme dagelijkse beslomeringen, mee eters van kostbare tijd. Ik wil deze niet verdoen aan die dringendheid van noodzakelijke kwaden die in je leven sluipen naarmate je ouder wordt. De wereld draait en ik zweef daar ergens verloren. Ik wil leven. Nu.
 
Als ik dat zo lees klinkt het wel dramatisch. Dat is het niet. Geschreven lijkt dit altijd zoveel grootser dan dat je het voelt. Gevoelens geven woorden vleugels. Het is gewoon iets wat me elke dag frustreert.
 
Soms vraag ik me af hoe onze ouders en grootouders dit deden. Kheb zo het gevoel dat die het wel konden bolwerken. Niet alleen qua tijd, maar ook financieel vind ik dit leven soms een hele uitdaging. Al mag ik misschien niet klagen. Er zullen wel ergere sukkelaars rondlopen dan ik. Maar kom, het is niet altijd zo gemakkelijk.
 
Voila, tis ne keer van mijn hartje. Nu gaan we verder doen. Huishoudeke spelen.En dan gaan werken. Day 2 out of 8

09:35 Gepost door Lieve Kleine Pirana | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

... I know the feeling!!! Af en toe onverwachts er op uit trekken... dan voel je dat je leeft :)

Gepost door: G | 17-12-05

amai ja dit zou ik geschreven kunnen hebben ;-)

Gepost door: Mwa | 26-12-05

De commentaren zijn gesloten.