16-01-06

Centjes

De meesten onder jullie weten dat ik vorig jaar mijn huizeke verbouwd heb. De eerste maanden was het een beetje moeilijk in mijn stulpje. Het was fantastisch, voelde me onmiddellijk thuis en heb het hier al vree naar mijn goesting.

Maar de financiele kant was wat minder. Een groter huis en heel wat kosten vragen toch wat aanpassing. Naar het einde van de maand toe  werd het regelmatig pijnlijk. Als ik dat einde al haalde. Nieuwe investeringen kwamen allemaal samen en zoveel had ik in mijn jonge leven nog niet kunnen sparen. Met de helpdende hand van lieve mensen om me heen heb ik heel wat geld kunnen besparen maar toch was het niet altijd even gemakkelijk. Tegen het einde van het jaar -midden kerstshoppen en andere grote kosten, alles lijkt dan altijd samen te komen- was het niet evident een paar weken te moeten doorkomen met €1,21 op de rekening. Het spaarboekje raak ik niet graag aan. Zoals elke goede Belg heb ik graag een stokje achter de deur voor you never know.

 

Als het niet aan het lieve vriendje en de beste mama en papa had gelegen had ik verschillende dromen aan mijn neus moeten laten voorbij gaan. (Dus bij deze lieve schatten, merci!!)

 

In de luchtvaart moet je je vakantie meer dan een jaar op voorhand plannen. Met goede moed hadden we een paar weekjes samen gevonden en wonder oh wonder het werd goedgekeurd! Maar met de banktoestand in het achterhoofd leek dan ook dat onze dromen om de wereld te zien in het water leken te vallen. De hulp van het vriendje wou ik ook niet onvoorwaardelijk blijven aannemen, hoe aanlokkelijk New York en Zuid-Afrika ook zijn.

 

But then there was light. And it all seemed less hopeless... Ik had vernomen dat de overheid verbouwpremies geeft. Dus bibi naar het gemeentehuis gaan informeren. En mits een beetje papierwerk hier en daar ik krijg bijna € 3000 terug, plus een belastingsvoordeel van € 750! Daar kan wel een reisje naar New York van af, neen?

 

Intussen ben ik naarstig op zoek naar een jobke om wat bij te verdienen. Met mijn moeilijke uren op de luchthaven is dat niet zo evident. Maar het moet lukken. En dan lijkt Zuid-Afrika ook niet zo ver meer. Hihi...

 

I love it when a plan comes together ;-)

 

 

11:15 Gepost door Lieve Kleine Pirana | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

... stuurt een kaartje hé, dan zien we ook iets van de wereld

Gepost door: G | 16-01-06

;-) idd het is soms krabben maar je ziet! met de hulp van vrienden en familie raak je al heel ver mss zefls tot in new york!! succes en veel plezier!
en ja het uizoeken van die prmeis is niet altijd even simpel!

Gepost door: lord cms | 16-01-06

.............. Ik wist wel dat ik een schat ben, maar ik hoor, enfin lees, het altijd nog wel es graag zulle!

Gepost door: cdbke | 20-01-06

De commentaren zijn gesloten.