28-12-06

Daydream

Ik ben moe. Mijn oogleden gaan de strijd aan met de zwaartekracht. De tijd van het jaar draagt zijn tol. Het is kalm op het werk. Niet qua werk, maar wat betreft de aanwezigheid van bevolking. Als er 1 kaderlid per afdeling is, is het veel. Bibi is ongeveer de enige die fulltime aanwezig is, dus kan me wel bezighouden...

Elk jaar opnieuw komt hetzelfde naar boven, ik hou niet van deze periode: het is donker, koud, triest, stil, net of er iets in de lucht hangt, maar veel stelt het ook nooit voor.

Januari is minstens even triest. Al het geld is op, de mensen komen niet meer buiten, kersttoestanden en lichtjes lijken dan wat passé en hangen betekenisloos aan de kanten van de straat.

Ik hunker naar verandering! Geef me de zoete geur van de natuur, energie en kracht van de zon, de warmte op mijn huid en het zalig tintelend gevoel van de lente...!

Het is nog even wachten op mijn 'iep' cadeautje. Nog een kleine 2 maanden en ik zoek de geneugten op van Marrakech. Kijk er al naar uit!

Nog even tanden bijten, binnen de gezelligheid opzoeken van het haardvuur, kaarsjes en een goede film. Mmmm, zalig in de zetel liggen en lekker niets doen (nog altijd op zoek naar die kabouterkes...!)

 

Lieve mens, ik wens je het allerbeste toe voor het komende jaar. Een kans om opnieuw te beginnen, die ene sprong te wagen, niet langer dromen, maar wakker worden en zien dat die droom dichter bij de werkelijkheid staat dan je dacht. Dat zalige gevoel van mooie kansen, verliefde gevoelens en open velden.

Dans alsof niemand je kan zien, zing alsof niemand je kan horen en leef zoals je nooit voor mogelijk hield...

 

 

 

 

14:03 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

22-12-06

De andere weg - the sequel

Een paar dagen geleden met een collega gebabbeld over 'de andere weg'. Zij woont een paar gemeentes naast de mijne. Allé, niet de mijne alsof ze van mij is, maar deze waar ik woon. En zij komt normaalgezien ook langs de weg die ik elke dag neem. Maar ze heeft 'de andere weg' ook ontdekt. Waardoor ze later kan vertrekken en niet zoveel later dan ik toekomt op het werk.

Ikke dus blij! Er was dus nog hoop (had buurman immers nog altijd niet in wakkere of levende toestand gezien)!

Collega gaf me dus een wegbeschrijving, en ikke zo slim om het deze keer te noteren. Het geheugen is immers een vergankelijk iets.

Ikke de volgende ochtend 'de andere weg' nog eens opgezocht.

Het liep weer effe mis. Ergens op een rond punt. Collega had verkeerde baan gezegd. Ma das niks hoor want ik kwam ook goed terecht.

Maar vandaag kwam ik nog beter terecht, een half uurtje, waar ik soms een goed uur overdoe. Flink e seg!

Toegekomen op het werk waren de late collega's en echter al voor mij: het was helemaal niet druk geweest op de autostrade! Dat is de laatste keer dat ik naar de verkeersinformatie op de radio luister!

Maar deselnietemin, niettegenstaande, heb ik toch eindelijk 'de andere andere (want toch niet exact die van buurman) weg' gevonden ;-)

14:35 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-12-06

allemaal beestjes

Ze zijn er weer. Ik dacht dat ze mij dit jaar wel zouden voorbijgaan, uit het oog is uit het hart. Ik moest ze eigenlijk ook niet zo direct, kan best wel zonder hen leven. Liever zelfs.

Niets is minder waar. Stil en meedogenloos hebben ze hun weg naar mijn lichaam gevonden, een knus nestje gevonden in mijn keel, mijn neus geblokkeerd en een rasp ergens daar tussenin geplaatst. Af en toe gaan ze eens op stap, via een ontladende niesbui.

Maar ik laat me niet doen! Mij zullen ze niet helemaal krijgen. Ik doe daar gewoon niet aan mee! Dat die beestjes hun nestje ergens anders maar gaan bouwen. In mijn lijf geen amoureuze coccoonsituaries van vreemde wezens! Ik verkaar de oorlog aan de bacteriën. De strijd zal hard zijn. Voor hen ;-)

Een beetje thuis zijn, paar daagskes overwinteren in de zetel met een paar dvdkes en tukjes... zou wel zalig zijn. Maar we zijn hard, en doen hier niet aan mee!

09:24 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-12-06

yummie

Nog 2 nachtjes slapen en het is zo ver! Eigenlijk kijk ik er al lang naar uit. Zachte, warme handen die zich deugdzaam over mijn lichaam begeven, de zoete, rustgevende geur van wellness, aan niets denken, gewoon genieten. Zoals elk meisje waarschijnlijk droom ik er al jaren van eens een ganse dag verwend te worden, massage, brubbelbad, relaxen... En vrijdag is het zover, een bezoekje aan de Thermen in Grimbergen. Ik heb er al veel zalig goeds van gehoord, dus ik kijk er naar uit!28 ;-)

Ik ben mijn ventje eeuwig en 7 dagen dankbaar. Zo ne verjaardag wil ik nog wel is ondergaan ;-)

17:27 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-12-06

Kippenvel moment

Op de radio waren ze deze morgen op zoek naar een goed kerstnummer. Nu ben ik zelf niet voor zo'n melige toestanden met kerstgedoe. Maar een luisteraar kwam met een goed nummer af: 'Dear mister president' van Pink. Een soort akoestische versie. En ik moet zeggen, ik was gepakt... Steengoed nummer! Touché.

Curieus naar een antwoord van Bush. Niet dat dat er ooit van zou komen, maar kom... Hij zal het toch wel eens horen dat nummer, en dan moet hij toch ook effe slikken en denken

en dan had ik graag eens een vlieg geweest. Toch veel plaats om in zijn hoofd rond te dartelen

14:07 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-12-06

strange things are happening...!

het gebeurde op de ring, op het viaduct van Vilvoorde, richting Brussel. Hij stond aan de kant, op de pechstrook. Eerst had ik hem niet zien staan, maar zijn bizarre vormen en aanhangsels trokken mijn aandacht en mijn curiositeit groeide zienderogen.

Het was een donkerblauwe wagen denk ik, vrij gestroomlijnd, maar ook langs de grote kant, zoiets als en kleine bestelwagen, een kangoo, of hoe krijgt dat beest tegenwoordig een naam? Hij blonk mooi, en zag er vrij verduisterd uit. Bovenop de wagen stond een blauw licht, dat geen licht gaf, maar er gewoon op stond, voor het geval dat het eens nodig zou zijn, het ding een blauw licht zou kunnen geven. Er stond ook een soort antenne op, zoals vroeger al eens meermaals op de daken werd gezien voor de televisie. Bovendien zat er een man in de wagen, die heel attentief aan het zien was naar wat er zich beneden het viaduct bevond.

Neen, het was geen politiewagen met flitstoestanden. Op dat moment van de dag weet zelfs een flik dat het geen zin heeft om op het viaduct te staan flitsen wegens geen overdreven snelheden in filevorm. Het was iets anders. Het zag er geheim uit. En ik wil weten wat het is.

12:27 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-12-06

weer echt iets voor mij...

Mijn buurman gezien bij de dokter vorige week. Met buurman praatje gemaakt. Buurman blijkt ook in Zaventem te werken. Buurman zit niet elke dag in de file, maar heeft DE ANDERE WEG gevonden. Ikke blij. Ik mocht enkele dagen later buurman 's morgens volgen, DE ANDERE WEG ontdekken. Ikke goed gevolgd. En goed gekeken. Enkele referentiepunten gezocht om nadien alles zelf terug te vinden. Ikke zo fier, en blij om eindelijk van die saaie file op de autostrade vanaf te zijn. Vanaf nu zou ik al rijdend naar het werk vetrekken langs straten met bomen en huizen en wegdroommomenten, en niet al aanschuivend langs een saaie, vervelende autostrade met rijen andere auto's die net uit een slechte grijze film lijken te komen.

Gisteren was dus D-DAy, ik zou voor de eerste keer zelf langs DE ANDERE WEG rijden. Het begon goed, wij reden, terwijl het op de A12 al aanschuiven was. Maar het lachen verging me al snel. Ik wist het niet meer. DIt zag er niet uit zoals DE ANDERE WEG. Ineens zat ik ergens in een derp, met een school en een flik. Niet de Romeinse Steenweg die ik zo nodig had. Ventje lastig. Ikke boos. Weg gaan vragen aan flik. Ergens anders uitgekomen. Nog meer file gehad. Niet blij.

Sindsdien moet ik het steeds weer aanhoren van ventje. We kunnen er nu wel om lachen. Maar nu zit ik weer zonder DE ANDERE WEG. In de file aan te schuiven.

Lacht maar

10:56 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-12-06

keuzes, keuzes...

ik las laatst ergens dat het een aangenaam maar terwijl ook gevaarlijk aspect is van onze maatschappij dat we tegenwoordig zoveel keuzes hebben. Er is zoveel, nooit kan je alles doen, lezen, horen, zien... Het is een luxe om zomaar alles ter je beschikking te hebben, maar terwijl zo bekrompend en onrustgevend. Geen wonder dat stress de ziekte van onze huidige leefwereld wordt. Het is een valkuil waar ik me soms ook in laat vallen, tegen wil en dank. Altijd bezig, van hier naar daar, druk langs alle kanten, je moet dit, je hebt dat nodig, als je dit niet koopt ben je niet mee, ams je dat al dan niet doet, dan ben je niet goed bezig. Soms wordt het at teveel. Terwijl is alles ook zo duur.

Ik maak deel uit van een generatie die alles van de vorige generatie heeft meegekregen met de idee, je leeft maar 1 keer, krijg je een kans, dan moet je die met beide handen en als het even kan voeten incluis, grijpen, geld was meestal geen bezwaar. Maar dan ga je alleen wonen, koop je een huis, hebt je eigen huishouden en alles is ineens zo evident niet meer.

Dan sta je voor de versheurende keuze als je een goed aanbod krijgt: ga ik mee in de mallemolen, werk ik bij, rij nog meer van hot naar her, geld bijverdienen om de maandelijkse rode cijfers een andere kleur toe te meten. Of sla ik het aanbod af, hou ik me bij het dagelijkse bestaan dat al hectisch genoeg is, maar mits enig organisatiewerk toch de kans laat op enige zelfontplooiing en persoonlijke vrijetijdbestedingen. Kies ik voor geld en een drukker bestaan, of voor een rustiger alledaags leven met eigen ademruimte?

Choices, choices...!

12:12 Gepost door Lieve Kleine Pirana in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |